نه! تو میمانی...

نه اندوه و نه هیچ یک از این مردم آبادی!

به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت،

غصه هم خواهد رفت...

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند!

لحظه ها عریانند، به تن لحظه ی خود جامه اندوه مپوشان هرگز!!!